Focus, focus, focus

Zweterig en plakkerig
Ik hijg. Ik hoor mezelf hijgen. Ik hoor mezelf hijgen terwijl mijn lichaam zich steeds meer samenspant. Mijn gedachten gaan razendsnel. ‘Probeer het uit te stellen,’ schreeuwen de stemmen in mijn hoofd. Ik probeer er niet op te letten maar als ze eenmaal beginnen met praten, willen ze vaak niet meer stoppen.

Mijn lichaam gutst van het zweet en ik probeer er niet teveel bij stil te staan. Focus, Focus, Focus. Ik probeer het gewoon te laten gebeuren maar mijn handen zijn zweterig en plakkerig. Op het moment dat alles begint te trillen, voel ik zijn hand op de mijne. Er schiet een felle steek richting mijn hart, waar het uit elkaar spat. Ik sluit nog even mijn ogen om te genieten van deze aanraking. Van ons samen om vervolgens mijn ogen te openen en zijn mooie, donkere, bruine ogen te ontmoeten die verbaasd naar me kijken.

Is dit wat mensen flirten noemen?
Ik stap van de crosstrainer af en even wankel ik. Hij grijpt me bij mijn arm en weer gebeurt er van alles in mijn lichaam. ‘Gaat het wel?’ vraagt hij met zijn Belgische accent. In zijn ogen zie ik onrust en ik vraag me af of hij nu met me flirt. Is dit wat mensen flirten noemen? Onderweg naar de douches kleed ik hem in gedachten uit. Ieder zijn eigen fantasie. Ik geef de mijne sinds enkele maanden de vrije loop. Met oprechte jaloezie kijk ik hoe hij een andere vrouw in de juiste houding zet, om vervolgens verder te fantaseren hoe hij mij in het kleedhokje uit elkaar zou trekken.

Mijn benen lopen voor me uit, ik lijk geen controle meer over mijn lichaam te hebben en zie dat mijn hand bezig is op weg naar zijn bovenrug. Als ik hem daar heb neergelegd, kan ik er nog net uitbrengen: ‘Tot overmorgen!’ Een betere reden om twee keer in de week naar de sportschool te gaan, is er niet.