Ontmaagd in een bootje

Jouw ogen en de mijne
Gek en ook zo gewoon
Een lichte en donkerdere huid
Gevlekt en schoon
Jouw huid op de mijne
Jouw huid in de mijne

Je hand leg je zachtjes op mijn been terwijl je doet alsof het verkeer belangrijker is dan ooit. Stug staar je voor je uit terwijl je hand door mijn broek heen brandt. We zijn op weg naar je bootje, net gekocht en zo oud als wat. We zijn op weg naar je bootje, mokkabruin en helemaal vol geklad.

Groen en verliefd
17 jaar en beide nog zo groen. Verder dan een beetje giechelen komen we niet. Na een aantal weken eindelijk die kus. Ik zeg doei en ren naar huis. Niet veel later lopen we hand in hand door het park, varen we in je bootje en lijken een verliefd stel zo onder een sluis. Zonder elkaars binnenste te hebben gevoeld laat je me lachen en glimmen. Je laat me clichématig de berg beklimmen.

Enkel de binnenkant
van je handpalm
raakt mijn huid
dag in en dag uit
enkel de binnenkant
van je handpalm
zoenend eindigend in je bootje
aan de waterkant

Ik wil naar het einde van de wereld varen, wil dit moment eeuwig rekken. Terwijl je handen eindelijk mijn blote huid voelen vraag ik me af of dit dan liefde is. Het maakt zich meester van mijn lichaam. Ik tril, ril van je vingers die onzeker uitkomen bij mijn nog te kleine borsten. Ze strelen mijn hard geworden tepels, mijn zachte huid daar omheen.

Het laatste setje
De onzekerheid en puurheid in je ogen geven me het setje dat ik nodig heb. Twee verliefde pubers die elkaar zo graag willen beminnen maar verstrikt zitten in een goed gesponnen web. Een web van films, boeken en porno. Waarbij ze nu ervaren dat de wereld niet is zoals ooit gedacht. Die verdomde puberjaren.

Tergend langzaam dring je bij me naar binnen. ‘Doe ik je pijn?’ klinkt je stem net iets te hoog. Ik schud nee en je komt nog iets dieper. Mijn hoofd denkt niet meer, mijn lichaam doet het werk. Onze lichamen nemen het over terwijl we elkaar aan blijven kijken. Het duurt niet lang voor je iets sneller begint te bewegen, je ogen stijf dicht en het gekreun mijn oren bereikt. Ik voel angst, opwinding en puur verlangen op het moment dat je even verstijfd en het condoom vol spuit.

Je ogen worden groot en je kijkt me schuldig aan. Niet wetend welke toon nu aan te slaan. Ik glimlach, duw je opzij. Ik zoen je zonder angst, de schaamte voorbij. Ik zoen je met passie en overtref daarmee de keren daarvoor. De onzekerheid niet verdwenen maar gelukkig minder dan ervoor.